Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά ακούμε για άτομα που έχουν ΔΕΠΥ, όχι μόνο παιδιά, αλλά και ενήλικες. Βέβαια πολλές φορές είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό αν όντως πρόκειται για αυτή τη διαταραχή ή για κάτι άλλο, επειδή τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο και δεν παρουσιάζονται και στον ίδιο βαθμό σε όλους.  Ειδικά, όταν πρόκειται για παιδιά μικρής ηλικίας οι γονείς αναρωτιούνται τι είναι ΔΕΠΥ και ψάχνουν να βρουν τρόπους για να βοηθήσουν τα παιδιά τους.

ΔΕΠΥ τι είναι

ΔΕΠΥ σημαίνει Διάσπαση Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα. Είναι μια από τις πιο συχνές νευροαναπτυξιακές διαταραχές της παιδικής ηλικίας. Συνήθως διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά στην παιδική ηλικία και συχνά διαρκεί μέχρι την ενήλικη ζωή. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορεί να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, να ελέγξουν τις παρορμητικές συμπεριφορές (μπορεί να ενεργούν χωρίς να σκέφτονται ποιο θα είναι το αποτέλεσμα) ή να είναι υπερβολικά δραστήρια και υπερκινητικά.

Πώς γίνεται η διάγνωση της ΔΕΠΥ;

Οι ειδικοί χρησιμοποιούν ως βάση για τη διάγνωση της Δεπυ κάποια κριτήρια. Τα άτομα με ΔΕΠΥ εμφανίζουν ένα επίμονο μοτίβο απροσεξίας και/ή υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας που δυσκολεύει τη συμπεριφορά τους. Αν ένα παιδί έχει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχει δεπυ.

Για να ισχύει αυτό, θα πρέπει να παρουσιάζει:

  • τουλάχιστον 6 ή περισσότερα συμπτώματα απροσεξίας (αν είναι παιδί ηλικίας έως 16 ετών)
  • τουλάχιστον 5 ή περισσότερα (αν είναι άνω των 16 ή ενήλικας)
  • τα συμπτώματα αυτά θα πρέπει να παρουσιάζονται για τουλάχιστον 6 μήνες και να μην συμβαδίζουν με το αναπτυξιακό στάδιο ανάλογα με την ηλικία.

ΔΕΠΥ συμπτώματα

Είναι φυσιολογικό για τα παιδιά να είναι απρόσεκτα και να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν κάποιες φορές. Ωστόσο, τα παιδιά με ΔΕΠΥ δεν χαρακτηρίζονται μόνο από αυτή την απροσεξία. Τα συμπτώματα όσο περνάει ο καιρός χειροτερεύουν και μπορεί να είναι τόσο σοβαρά που να προκαλέσουν δυσκολίες στο σχολείο, στο σπίτι ή με φίλους.

Ένα παιδί με ΔΕΠΥ μπορεί να:

  • ονειροπολεί συνέχεια
  • ξεχνάει ή χάνει τα πράγματά του
  • είναι ανήσυχο
  • έχει πολλά νεύρα
  • μιλάει πολύ
  • είναι πολύ απρόσεκτο ή δεν έχει την αίσθηση του κινδύνου
  • είναι πολύ παρορμητικό
  • είναι πολύ ανυπόμονο
  • μην μπορεί να περιμένει τη σειρά του
  • δυσκολεύεται να συμμετέχει σε μία ομάδα

Το να καταλήξουμε όμως στη διαπίστωση αν ένα παιδί είναι απλώς ζωηρό ή έχει δεπυ, είναι μια διαδικασία με πολλά βήματα.

Εάν ανησυχείτε για το εάν ένα παιδί μπορεί να έχει ΔΕΠΥ, το πρώτο βήμα είναι να μιλήσετε με έναν ειδικό για να μάθετε εάν τα συμπτώματα ταιριάζουν στη διάγνωση. Μία πρώτη εκτίμηση μπορεί να γίνει από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας, όπως ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος, ή από έναν παιδίατρο

Αυτό που έχει σημασία να πείτε στο γιατρό είναι ποια συμπεριφορά έχει το παιδί σε διαφορετικά περιβάλλοντα,τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο ή σε παρέες με συνομήλικα παιδιά.

Πιο συγκεκριμένα τα συμπτώματα για το αν ένα άτομο έχει ΔΕΠΥ είναι τα εξής

Διάσπαση προσοχής:

Τα συμπτώματα για τη διάσπαση προσοχής είναι τα εξής:

  • Συχνά αποτυγχάνει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες ή σε άλλες δραστηριότητες.
  • Συχνά δυσκολεύεται να κρατήσει την προσοχή του σε δραστηριότητες ή την ώρα του παιχνιδιού.
  • Συχνά δεν φαίνεται να ακούει όταν του μιλάνε απευθείας.
  • Συχνά δεν ακολουθεί τις οδηγίες και αποτυγχάνει να ολοκληρώσει τις σχολικές εργασίες, τις μικροδουλειές ή τα καθήκοντα στο χώρο εργασίας (π.χ. αποπροσανατολίζεται ή χάνει τη συγκέντρωση του).
  • Συχνά δυσκολεύεται να οργανώσει εργασίες και δραστηριότητες.
  • Συχνά αποφεύγει, αντιπαθεί ή διστάζει να κάνει εργασίες που απαιτούν σκέψη για μεγάλο χρονικό διάστημα (όπως εργασίες στο σχολείο ή στο σπίτι).
  • Συχνά χάνει πράγματα απαραίτητα για εργασίες και δραστηριότητες (π.χ. σχολικά υλικά, μολύβια, βιβλία, εργαλεία, πορτοφόλια, κλειδιά, χαρτιά, γυαλιά).
  • Συχνά αποσπάται εύκολα η προσοχή του
  • Συχνά ξεχνάει τις καθημερινές εργασίες του σχολείου.

Υπερκινητικότητα και Παρορμητικότητα

Τα συμπτώματα για την υπερκινητικότητα είναι τα εξής:

  • Συχνά νευριάζει ή χτυπά τα χέρια ή τα πόδια ή στριφογυρίζει στην καρέκλα.
  • Συχνά αφήνει τη θέση του και σηκώνεται συνέχεια σε καταστάσεις όπου αναμένεται να παραμείνει καθισμένο.
  • Συχνά τρέχει ή σκαρφαλώνει σε ακατάλληλες περιστάσεις (οι έφηβοι ή οι ενήλικες μπορεί να περιορίζονται στο να αισθάνονται ανήσυχοι).
  • Συχνά δεν μπορεί να παίξει ή να συμμετάσχει σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες ήσυχα.
  • Κάνει τα πάντα «εν κινήσει»
  • μιλάει υπερβολικά
  • Συχνά δίνει μια απάντηση πριν καν ολοκληρωθεί η ερώτηση που του κάναμε.
  • Συχνά δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του.
  • Συχνά διακόπτει ή παρεμβαίνει (π.χ. μπαίνει απότομα σε συνομιλίες ή παιχνίδια)

Επιπλέον, για να πούμε ότι ένα παιδί έχει δεπυ, θα πρέπει να ισχύουν και οι παρακάτω προϋποθέσεις:

  • Αρκετά από τα συμπτώματα θα πρέπει να υπήρχαν και πριν την ηλικία των 12 ετών
  • Τα συμπτώματα παρουσιάζονται σε δύο ή περισσότερα περιβάλλοντα, (όπως στο σπίτι, στο σχολείο ή στην εργασία, με φίλους ή συγγενείς, σε άλλες δραστηριότητες).
  • Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι τα συμπτώματα παρεμβαίνουν ή μειώνουν την ποιότητα της κοινωνικής, σχολικής ή επαγγελματικής λειτουργικότητας.
  • Θα πρέπει να αποκλειστεί το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη ψυχική πάθηση που να δικαιολογεί αυτή τη συμπεριφορά (όπως διαταραχή διάθεσης, αγχώδης διαταραχή, διασπαστική διαταραχή ή διαταραχή προσωπικότητας).

Ποιοι τύποι ΔΕΠΥ υπάρχουν

Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι ΔΕΠΥ, ανάλογα με το ποιοι τύποι συμπτωμάτων είναι πιο δυνατοί στο άτομο.

Με βάση τους τύπους των συμπτωμάτων, μπορούν να εμφανιστούν τρία είδη ΔΕΠΥ:

Διάσπαση προσοχής

Εάν υπήρχαν αρκετά συμπτώματα απροσεξίας, αλλά όχι υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας, τους τελευταίους έξι μήνες. Είναι δύσκολο για το άτομο να οργανώσει ή να ολοκληρώσει μια εργασία, να δώσει προσοχή στις λεπτομέρειες ή να ακολουθήσει οδηγίες ή συνομιλίες. Το άτομο αποσπάται εύκολα ή ξεχνά λεπτομέρειες της καθημερινής ρουτίνας.

Υπερκινητικότητα

Εάν υπήρχαν αρκετά συμπτώματα υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας, αλλά όχι απροσεξίας, τους τελευταίους έξι μήνες.

Διάσπαση προσοχής ΚΑΙ Υπερκινητικότητα

Εάν υπήρχαν αρκετά συμπτώματα και των δύο κριτηρίων απροσεξία και υπερκινητικότητα-παρορμητικότητα τους τελευταίους 6 μήνες

Το άτομο ταράζεται και μιλάει πολύ. Είναι δύσκολο να καθίσει ακίνητο για πολύ (π.χ. για ένα γεύμα ή ενώ κάνει τα μαθήματά του). Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να τρέχουν, να πηδούν ή να σκαρφαλώνουν συνεχώς. Το άτομο αισθάνεται ανήσυχο και έχει πρόβλημα με την παρορμητικότητα. Κάποιος που είναι παρορμητικός μπορεί να διακόπτει τους άλλους πολύ, να αρπάζει πράγματα από τους ανθρώπους ή να μιλάει σε ακατάλληλες στιγμές. Είναι δύσκολο για το άτομο να περιμένει τη σειρά του ή να ακούσει οδηγίες. Ένα άτομο με παρορμητικότητα μπορεί να έχει περισσότερα ατυχήματα και τραυματισμούς από άλλα.

Διάγνωση ΔΕΠΥ σε Ενήλικες

Το να αποφασίσετε εάν ένα παιδί έχει ΔΕΠΥ είναι μια διαδικασία με πολλά βήματα. Δεν υπάρχει κανένα τεστ για τη διάγνωση της ΔΕΠΥ και πολλά άλλα προβλήματα, όπως το άγχος, η κατάθλιψη, τα προβλήματα ύπνου και ορισμένοι τύποι μαθησιακών δυσκολιών, μπορεί να έχουν παρόμοια συμπτώματα. Ένα βήμα της διαδικασίας περιλαμβάνει μια ιατρική εξέταση, συμπεριλαμβανομένων των τεστ ακοής και όρασης, για να αποκλειστούν άλλα προβλήματα με συμπτώματα όπως η ΔΕΠΥ. Η διάγνωση της ΔΕΠΥ συνήθως περιλαμβάνει μια λίστα ελέγχου για την αξιολόγηση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ και τη λήψη ιστορικού του παιδιού από τους γονείς, τους δασκάλους και μερικές φορές το παιδί.

Η ΔΕΠΥ συχνά διαρκεί μέχρι την ενηλικίωση. Για τη διάγνωση της ΔΕΠΥ σε ενήλικες και εφήβους ηλικίας 17 ετών και άνω, χρειάζονται μόνο 5 συμπτώματα αντί των 6 που απαιτούνται για τα μικρότερα παιδιά. Τα συμπτώματα μπορεί να φαίνονται διαφορετικά σε μεγαλύτερες ηλικίες. Για παράδειγμα, στους ενήλικες, η υπερκινητικότητα μπορεί να εμφανίζεται ως ακραία ανησυχία ή ως εξάντληση των άλλων με τη δραστηριότητά τους.

Αιτίες ΔΕΠΥ

Οι επιστήμονες μελετούν τις αιτίες και τους παράγοντες κινδύνου σε μια προσπάθεια να βρουν καλύτερους τρόπους διαχείρισης και μείωσης των πιθανοτήτων ενός ατόμου να έχει ΔΕΠΥ. Οι αιτίες και οι παράγοντες κινδύνου για τη ΔΕΠΥ είναι άγνωστοι, αλλά η τρέχουσα έρευνα δείχνει ότι η ΔΕΠΥ μπορέι να οφέιλεται σε:

  • Κληρονομικότητα
  • Εγκεφαλική βλάβη
  • Έκθεση σε περιβαλλοντικούς κινδύνους (π.χ. μόλυβδος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή σε νεαρή ηλικία
  • Χρήση αλκοόλ και τσιγάρου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
  • Πρόωρος τοκετός
  • Χαμηλό βάρος γέννησης

Η έρευνα δεν υποστηρίζει τις ευρέως διαδεδομένες απόψεις ότι η ΔΕΠ-Υ προκαλείται από την κατανάλωση πολλής ζάχαρης, την παρακολούθηση πολλής τηλεόρασης, την ανατροφή των παιδιών ή κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η φτώχεια ή το οικογενειακό χάος. Φυσικά, πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών, μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα, ειδικά σε ορισμένα άτομα. Αλλά τα στοιχεία δεν είναι αρκετά ισχυρά για να συμπεράνουμε ότι είναι οι κύριες αιτίες της ΔΕΠΥ.

ΔΕΠΥ αντιμετώπιση

Όταν ένα παιδί διαγιγνώσκεται με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), οι γονείς συχνά ανησυχούν για το ποια θεραπεία είναι κατάλληλη για το παιδί τους. Η ΔΕΠΥ μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη σωστή θεραπεία. Υπάρχουν πολλές επιλογές θεραπείας και αυτό που λειτουργεί καλύτερα εξαρτάται από το παιδί και την οικογένεια. Για να βρουν τις καλύτερες επιλογές, συνιστάται οι γονείς να συνεργάζονται στενά με άλλους εμπλεκόμενους στη ζωή του παιδιού τους—παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, θεραπευτές, δασκάλους, προπονητές και άλλα μέλη της οικογένειας.

Η ΔΕΠΥ επηρεάζει όχι μόνο την ικανότητα του παιδιού να προσέχει ή να κάθεται ακίνητο στο σχολείο, αλλά επηρεάζει επίσης τις σχέσεις με την οικογένεια και τα άλλα παιδιά. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ συχνά παρουσιάζουν συμπεριφορές που μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικές για τους άλλους. Η θεραπεία συμπεριφοράς είναι μια θεραπευτική επιλογή που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση αυτών των συμπεριφορών. Συχνά είναι χρήσιμο να ξεκινήσετε τη θεραπεία συμπεριφοράς αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση.

Οι στόχοι της θεραπείας συμπεριφοράς είναι η εκμάθηση ή η ενίσχυση θετικών συμπεριφορών και η εξάλειψη ανεπιθύμητων ή προβληματικών συμπεριφορών.Οι τύποι θεραπείας για τη ΔΕΠΥ περιλαμβάνουν:

  • Συμπεριφορική θεραπεία (Θεραπεία της συμπεριφοράς του ατόμου με ΔΕΠΥ)
  • Εκπαίδευση για τους γονείς παιδιών με ΔΕΠΥ
  • Φαρμακευτική αγωγή

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ΔΕΠΥ αντιμετωπίζεται καλύτερα με συνδυασμό συμπεριφορικής θεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής. Αυτές οι προσεγγίσεις μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μαζί. Για τα παιδιά που παρακολουθούν προγράμματα προσχολικής ηλικίας, είναι συνήθως πιο αποτελεσματικό εάν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονται για να βοηθήσουν το παιδί.

Συμπεριφορική θεραπεία

Για παιδιά προσχολικής ηλικίας (4-6 ετών) με ΔΕΠΥ

Η θεραπεία της συμπεριφοράς, ιδιαίτερα η εκπαίδευση για τους γονείς, συνιστάται ως η πρώτη γραμμή θεραπείας πριν από τη δοκιμή της φαρμακευτικής αγωγής.Η εκπαίδευση γονέων στη διαχείριση συμπεριφοράς δίνει στους γονείς τις δεξιότητες και τις στρατηγικές για να βοηθήσουν το παιδί τους. Η εκπαίδευση των γονέων έχει αποδειχθεί ότι λειτουργεί όπως και η φαρμακευτική αγωγή για τη ΔΕΠΥ σε μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά έχουν περισσότερες παρενέργειες από τα φάρμακα για τη ΔΕΠΥ από τα μεγαλύτερα παιδιά. Οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις των φαρμάκων της ΔΕΠΥ σε μικρά παιδιά δεν έχουν μελετηθεί καλά.

Για παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω

Οι συστάσεις τωνβ ειδικών περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία συμπεριφοράς μαζί με εκπαίδευση γονέων στη διαχείριση συμπεριφοράς για παιδιά έως 12 ετών και άλλους τύπους συμπεριφορικής θεραπείας και εκπαίδευσης για εφήβους. Αυτές οι προσεγγίσεις είναι συχνά πιο αποτελεσματικές εάν χρησιμοποιούνται μαζί, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και της οικογένειας.

Εκπαίδευση και Υποστήριξη Γονέων

Συμβουλές για γονείς που έχουν παιδιά με ΔΕΠΥ

Οι παρακάτω είναι προτάσεις που μπορεί να βοηθήσουν στη συμπεριφορά του παιδιού σας:

  • Δημιουργήστε μια ρουτίνα. Προσπαθήστε να ακολουθείτε το ίδιο πρόγραμμα κάθε μέρα, από την ώρα του ξυπνήματος μέχρι την ώρα του ύπνου.
  • Οργανώστε το περιβάλλον. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να βάζει καθημερινά σχολικές τσάντες, ρούχα και παιχνίδια στο ίδιο μέρος, ώστε να είναι λιγότερο πιθανό να τα χάσει.
  • Απομακρύνετε όσα αποσπούν την προσοχή του. Κλείστε την τηλεόραση (Τηλεόραση και παιδιά: ποια προβλήματα προκαλεί), περιορίστε τον θόρυβο και παρέχετε έναν καθαρό χώρο εργασίας όταν το παιδί σας κάνει την εργασία του. Μερικά παιδιά με ΔΕΠΥ μαθαίνουν καλά αν κινούνται ή ακούνε μουσική υπόκρουση. Παρακολουθήστε το παιδί σας και δείτε τι λειτουργεί.
  • Περιορίστε τις επιλογές. Για να βοηθήσετε το παιδί σας να μην αισθάνεται καταπονημένο ή υπερδιεγερμένο, προσφέρετε επιλογές με λίγες μόνο επιλογές. Για παράδειγμα, βάλτε τους να επιλέξουν ανάμεσα σε αυτό ή σε εκείνο το ρούχο, σε αυτό το γεύμα ή σε εκείνο, ή σε αυτό το παιχνίδι ή σε εκείνο.
  • Να είστε σαφείς και συγκεκριμένοι όταν μιλάτε με το παιδί σας. Ενημερώστε το παιδί σας ότι ακούτε, περιγράφοντας αυτό που το ακούσατε να λέει. Χρησιμοποιήστε σαφείς, σύντομες οδηγίες όταν χρειάζεται να κάνουν κάτι.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να βάλει ένα πρόγραμμα. Αναλύστε τις περίπλοκες εργασίες σε απλούστερα, συντομότερα βήματα. Για μεγάλες εργασίες, το να ξεκινήσετε νωρίς και να κάνετε διαλείμματα μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό του άγχους.
  • Χρησιμοποιήστε στόχους και επαίνους ή άλλες ανταμοιβές. Χρησιμοποιήστε έναν πίνακα επιβράβευσης για να απαριθμήσετε τους στόχους και να παρακολουθήσετε θετικές συμπεριφορές και, στη συνέχεια, ενημερώστε το παιδί σας ότι τα πήγε καλά λέγοντάς του ή επιβραβεύοντας τις προσπάθειές του με άλλους τρόπους. Βεβαιωθείτε ότι οι στόχοι είναι ρεαλιστικοί—τα μικρά βήματα είναι σημαντικά!
  • Πειθαρχία αποτελεσματικά. Αντί να μαλώνετε, να φωνάζετε ή να δέρνετε, χρησιμοποιήστε αποτελεσματικές οδηγίες, για παράδειγμα αφαίρεση προνομίων ως συνέπειες για ανάρμοστη συμπεριφορά.
  • Δημιουργήστε θετικές ευκαιρίες. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορεί να βρουν ορισμένες καταστάσεις στρεσογόνες. Η ανακάλυψη και η ενθάρρυνση του τι κάνει καλά το παιδί σας —είτε είναι σχολείο, είτε αθλητισμός, τέχνη, μουσική ή παιχνίδι— μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία θετικών εμπειριών.
  • Παρέχετε έναν υγιεινό τρόπο ζωής και διατροφής. Η υγεία είναι σημαντική για όλα τα παιδιά και μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα παιδιά με ΔΕΠΥ. Εκτός από τη συμπεριφορική θεραπεία και τη φαρμακευτική αγωγή, ο υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να διευκολύνει το παιδί σας να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ. Ακολουθούν ορισμένες υγιεινές συμπεριφορές που μπορεί να βοηθήσουν:-Ανάπτυξη υγιεινών διατροφικών συνηθειών όπως η κατανάλωση άφθονων φρούτων, λαχανικών και δημητριακών ολικής αλέσεως και η επιλογή πηγών άπαχης πρωτεΐνης
    -Συμμετοχή σε καθημερινή φυσική δραστηριότητα με βάση την ηλικία
    -Περιορισμός του ημερήσιου χρόνου οθόνης από τηλεοράσεις, υπολογιστές, τηλέφωνα και άλλα ηλεκτρονικά
    -Η συνιστώμενη ποσότητα ύπνου κάθε βράδυ με βάση την ηλικία

Φαρμακευτική αγωγή

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να διαχειριστούν τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ στην καθημερινή τους ζωή και μπορεί να τα βοηθήσει να ελέγξουν τις συμπεριφορές που προκαλούν δυσκολίες με την οικογένεια, τους φίλους και το σχολείο. Αρκετοί διαφορετικοί τύποι φαρμάκων είναι εγκεκριμένοι από τον FDA για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ σε παιδιά ηλικίας έως και 6 ετών. Τα φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν διαφορετικά τα παιδιά και μπορεί να έχουν παρενέργειες όπως μειωμένη όρεξη ή προβλήματα ύπνου. Ένα παιδί μπορεί να ανταποκρίνεται καλά σε ένα φάρμακο, αλλά όχι σε ένα άλλο.

Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης που συνταγογραφούν φάρμακα μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσουν διαφορετικά φάρμακα και δόσεις. Οι ειδικοί θα πρέπει να παρατηρούν και να προσαρμόζουν τη δόση του φαρμάκου για να βρουν τη σωστή ισορροπία μεταξύ των οφελών και των παρενεργειών. Είναι σημαντικό για τους γονείς να συνεργαστούν με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης του παιδιού τους για να βρουν το φάρμακο που λειτουργεί καλύτερα για το παιδί τους.

ΔΕΠΥ σε Ενήλικες

Η ΔΕΠΥ διαρκεί μέχρι την ενηλικίωση για τουλάχιστον το ένα τρίτο των παιδιών με ΔΕΠΥ. Οι θεραπείες για ενήλικες μπορεί να περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, ψυχοθεραπεία, εκπαίδευση ή κατάρτιση ή συνδυασμό θεραπειών.

Η ΔΕΠΥ μπορεί να διαρκέσει μέχρι την ενηλικίωση. Μερικοί ενήλικες έχουν ΔΕΠΥ αλλά δεν έχουν διαγνωστεί ποτέ. Τα συμπτώματα μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στην εργασία, στο σπίτι ή στις σχέσεις. Τα συμπτώματα μπορεί να φαίνονται διαφορετικά σε μεγαλύτερες ηλικίες, για παράδειγμα, η υπερκινητικότητα μπορεί να εμφανίζεται ως ακραία ανησυχία. Τα συμπτώματα μπορεί να γίνουν πιο έντονα όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις της ενηλικίωσης.

Ζήτα βοήθεια!

Εάν εσείς ή ο γιατρός σας έχετε ανησυχίες σχετικά με τη ΔΕΠΥ, μπορείτε να πάτε το παιδί σας σε έναν ειδικό όπως παιδοψυχολόγο, παιδοψυχίατρο ή αναπτυξιακό παιδίατρο.

Μπορείς να δεις: 

βιβλία για παιδιά με ΔΕΠΥ

παιχνίδια για παιδιά με διάσπαση προσοχής

παιχνίδια μνήμης και παρατηρητικότητας

Το καλάθι σου
Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι!
Συνέχεια αγορών